Do 31 grudnia 2024 r. dostawcy (importerzy, dalsi użytkownicy i dystrybutorzy) mogli wprowadzać mieszaniny do obrotu bez unikalnego identyfikatora formuły (UFI), o ile podmioty odpowiedzialne złożyły już informacje zgodnie z wymogami krajowymi, korzystając z okresu przejściowego (do 1 stycznia 2025 r.). UFI nie był wymagany w momencie pierwotnego oznakowania mieszaniny (zob. załącznik VIII, część A, sekcja 1.4). 1 stycznia 2025 r. upłynął okres przejściowy. Oznacza to również, że mieszaniny znajdujące się na półkach dystrybutorów nie mogą być dalej dostarczane, jeśli na ich etykiecie nie umieszczono UFI, ponieważ nie byłyby one zgodne z rozporządzeniem CLP. Od 1 stycznia 2025 r. wszystkie mieszaniny wprowadzane do obrotu w UE i sklasyfikowane jako niebezpieczne ze względu na ich skutki zdrowotne lub fizyczne muszą posiadać na etykiecie numer UFI, stosownie do przypadku (art. 25 ust. 7 oraz sekcja 1.4, część I załącznika VIII). W tym zakresie, zgodnie z art. 4 ust. 9 rozporządzenia CLP, dostawcy w łańcuchu dostaw muszą współpracować w celu spełnienia wymogów CLP. W związku z tym dystrybutorzy i sprzedawcy detaliczni mają obowiązek zwrócić się do swoich dostawców o podanie identyfikatora UFI oraz umieścić go na etykiecie, a użytkownicy końcowi i importerzy, a także dystrybutorzy dokonujący ponownego etykietowania lub zmiany marki mieszaniny, mają obowiązek go podać. Zgodnie z art. 4 ust. 10 mieszaniny nie mogą być wprowadzane do obrotu, chyba że są zgodne z rozporządzeniem CLP. Obejmuje to zgodność z obowiązkami określonymi w załączniku VIII. W praktyce podmioty gospodarcze mogą zdecydować się na ponowne etykietowanie produktów znajdujących się już w magazynach i na półkach poprzez dodanie identyfikatora UFI do istniejących etykiet za pomocą naklejek (więcej informacji na temat umieszczania identyfikatora UFI na etykiecie można znaleźć w Wytycznych dotyczących etykietowania i pakowania).