„Rozporządzenie CLP nie ma zastosowania do transportu towarów niebezpiecznych drogą lotniczą, morską, drogową, kolejową lub śródlądowymi drogami wodnymi, z wyjątkiem wymogów dotyczących oznakowania określonych w art. 33 rozporządzenia CLP. Art. 33 ust. 3 rozporządzenia CLP stanowi, że pojedyncze opakowania spełniające przepisy dotyczące oznakowania określone w przepisach dotyczących transportu towarów niebezpiecznych powinny być oznakowane zarówno zgodnie z rozporządzeniem CLP, jak i przepisami transportowymi.
Ponieważ rozporządzenie CLP nie definiuje pojęcia „pojedynczego opakowania”, na potrzeby niniejszego rozważania definicja „pojedynczego opakowania” została zaczerpnięta z przepisów dotyczących transportu towarów niebezpiecznych. Przepisy dotyczące transportu drogowego, kolejowego i śródlądowego są wdrażane w Europie na mocy dyrektywy 2008/68/WE. Z załączników I, II i III do dyrektywy 2008/68/WE oraz definicji zawartych w ADR wynika, że opakowania (np. pudełka, beczki i kanistry), opakowania wielkogabarytowe oraz pojemniki IBC są uznawane za opakowania do celów transportowych w kontekście art. 33 ust. 3 rozporządzenia CLP, a zatem wymagane jest zarówno oznakowanie zgodnie z rozporządzeniem CLP, jak i oznakowanie transportowe.
Natomiast cysterny, kontenery do przewozu luzem i kontenery towarowe nie są uznawane za opakowania ani pojedyncze opakowania zgodnie z dyrektywą 2008/68/WE, a wyłączenie określone w art. 1 ust. 6 rozporządzenia CLP można uznać za w pełni mające zastosowanie podczas czynności transportowych. „