Do jakich substancji mają zastosowanie limity stężenia wynoszące 25 ppb i 1000 ppb, o których mowa w pierwszym i drugim punkcie pozycji dotyczącej PFOA w załączniku I do rozporządzenia w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (POP)?

„Od dnia 4 lipca 2020 r. maksymalne stężenie niezamierzonego zanieczyszczenia śladowego (UTC) wynoszące 25 ppb ma zastosowanie do obecności PFOA i jego soli jako zanieczyszczenia w substancji, mieszaninie lub wyrobie. Produkcja, wprowadzanie do obrotu i stosowanie PFOA oraz jego soli w stężeniach powyżej 25 ppb jest zabronione zgodnie z załącznikiem I i z zastrzeżeniem art. 4 rozporządzenia w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (POP). Od dnia 4 lipca 2020 r. maksymalne stężenie niezamierzonego zanieczyszczenia śladowego (UTC) wynoszące 1 000 ppb ma zastosowanie do obecności dowolnego pojedynczego związku powiązanego z PFOA lub kombinacji związków powiązanych z PFOA jako zanieczyszczenia w substancji, mieszaninie lub wyrobie. Ponadto ten sam limit stężenia ma zastosowanie do obecności PFOA i jego soli w mikroproszkach politetrafluoroetylenu (PTFE) wytwarzanych w wyniku napromieniowania jonizującego lub degradacji termicznej, a także w mieszaninach i wyrobach przeznaczonych do zastosowań przemysłowych i profesjonalnych zawierających mikroproszki PTFE. Produkcja, wprowadzanie do obrotu i stosowanie takich związków w stężeniu powyżej 1 000 ppb jest zabronione zgodnie z załącznikiem I i z zastrzeżeniem art. 4 rozporządzenia w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (POP).”