Istnieją pewne substancje, które spełniają definicję „związków pokrewnych PFOA” oraz „substancji pokrewnych PFCA C9-C14”, określone odpowiednio w załączniku I do rozporządzenia w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (POP) oraz w pozycji 68 załącznika XVII do rozporządzenia REACH. Jakie obowiązki regulacyjne mają zastosowanie do tych substancji?

Wpis zawarty w części A załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/1021 w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych, dotyczący kwasu perfluorooktanowego (PFOA), jego soli i związków pokrewnych PFOA, ma zastosowanie do związków pokrewnych PFOA, które w rozumieniu konwencji sztokholmskiej oznaczają wszelkie substancje rozkładające się do PFOA, w tym wszelkie substancje (w tym sole i polimery) posiadające liniową lub rozgałęzioną grupę perfluoroheptylową, w której jednym z elementów strukturalnych jest fragment (C7F15)C. Wyklucza się następujące związki: (i) C8F17-X, gdzie X = F, Cl, Br; (ii) fluoropolimery objęte wzorem CF3[CF2]n-R’, gdzie R’ = dowolna grupa, n > 16; (iii) kwasy perfluoroalkilokarboksylowe (w tym ich sole, estry, halogenki i bezwodniki) zawierające co najmniej 8 atomów węgla perfluorowanego; (iv) kwasy perfluoroalkanosulfonowe i kwasy perfluorofosfonowe (w tym ich sole, estry, halogenki i bezwodniki) zawierające co najmniej 9 atomów węgla perfluorowanego; (v) kwas perfluorooktanosulfonowy i jego pochodne (PFOS), wymienione w niniejszym załączniku. Ograniczenie zawarte w pozycji 68 załącznika XVII do rozporządzenia REACH dotyczące PFCA o łańcuchu C9–C14, ich soli oraz substancji powiązanych z PFCA o łańcuchu C9–C14. Pozycja 68 ma zastosowanie do następujących substancji powiązanych z PFCA o łańcuchu C9–C14: substancje posiadające grupę perfluorową o wzorze CnF2n+1- (a) bezpośrednio przyłączoną do innego atomu węgla, gdzie n = 8, 9, 10, 11, 12 lub 13, w tym ich sole i wszelkie ich kombinacje; (b) która nie jest bezpośrednio przyłączona do innego atomu węgla, gdzie n = 9, 10, 11, 12, 13 lub 14 jako jeden z elementów strukturalnych, w tym ich sole i wszelkie ich kombinacje.Z niniejszego określenia wyłączone są następujące substancje: -CnF2n+1-X, gdzie X = F, Cl lub Br, przy czym n = 9, 10, 11, 12, 13 lub 14, w tym wszelkie ich kombinacje, oraz -CnF2n+1-C(=O)OX’, gdzie n > 13, a X’ = dowolna grupa, w tym sole.W niniejszym wpisie na potrzeby niniejszego rozporządzenia substancje powiązane z PFCA o łańcuchach C9–C14 zdefiniowano jako substancje, które ze względu na swoją strukturę molekularną uznaje się za mogące ulegać degradacji lub przemianie w PFCA o łańcach C9–C14.Więcej informacji na temat tego, czym są PFCA i substancje powiązane z PFCA objęte pozycją 68 załącznika XVII do rozporządzenia REACH oraz jakie substancje są z tego zakresu wyłączone, można znaleźć w pytaniu i odpowiedzi nr 1906. Substancje, takie jak akrylan fluortelomeru 8:2 (nr CAS 27905-45-9), wykazują elementy strukturalne opisane w obu pozycjach: w pozycji zawartej w części A załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/1021 dotyczącej kwasu perfluorooktanowego (PFOA), jego soli i związków pokrewnych PFOA oraz w pozycji 68 załącznika XVII do rozporządzenia REACH. W związku z tym do substancji tej mają zastosowanie obie pozycje.W celu ustalenia, jakie obowiązki regulacyjne mają zastosowanie do tych substancji, należy uwzględnić oba wpisy. Ze względów praktycznych należy stosować najbardziej restrykcyjne obowiązki opisane w obu wpisach, w tym limity stężenia.