Jakie rodzaje wyłączeń istnieją na mocy rozporządzenia (UE) 2019/1021 i jak długo pozostają one w mocy?

Artykuł 4 określa ogólne wyłączenia ze środków kontroli na mocy rozporządzenia w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (POP). Obejmują one wyłączenia dotyczące: substancji wykorzystywanych do badań laboratoryjnych lub jako wzorce odniesienia; substancji występujących jako niezamierzone śladowe zanieczyszczenia w substancjach, mieszaninach lub wyrobach. Więcej informacji można znaleźć w następujących pytaniach i odpowiedziach: pytania i odpowiedzi nr 1810, 1811, 1812 i 1852. Substancje obecne w wyrobach już będących w użyciu lub wyprodukowanych przed wejściem w życie rozporządzenia w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (POP) w odniesieniu do danej substancji. Więcej informacji można znaleźć w pytaniu i odpowiedzi nr 2080. Oprócz wymienionych powyżej ogólnych wyłączeń do substancji wymienionych w załącznikach I i II do rozporządzenia w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (POP) mogą mieć zastosowanie szczególne wyłączenia lub inne uwarunkowania opisane w odpowiednim wpisie dotyczącym danej substancji w załącznikach, które zasadniczo opierają się na szczególnych wyłączeniach i dopuszczalnych celach zawartych w załącznikach A i B do konwencji sztokholmskiej. Wyłączenia te przewidują okresy przejściowe na produkcję i/lub stosowanie trwałych zanieczyszczeń organicznych (POP) w zastosowaniach, w których nie są łatwo dostępne rozwiązania alternatywne. Konwencja zezwala Stronom na rejestrowanie konkretnych wyłączeń na określony czas. Strony, w tym UE, muszą dokonać rejestracji, aby móc korzystać z postanowień konwencji dotyczących szczególnych wyłączeń wymienionych w załącznikach A lub B. Te szczególne wyłączenia mają ograniczony czas obowiązywania i wygasają pięć lat po dacie wejścia w życie konwencji w odniesieniu do danej substancji chemicznej, chyba że strona wskazała w rejestrze wcześniejszą datę lub konferencja stron przyznała przedłużenie. W niektórych przypadkach okres obowiązywania konkretnego wyłączenia może przekraczać 5 lat. Dłuższe okresy te są odzwierciedlone w odpowiednich wpisach dotyczących substancji w załącznikach A i B do konwencji. Substancje wymienione w załączniku B do konwencji obejmują dopuszczalne cele, które – w przeciwieństwie do konkretnych wyłączeń – nie mają daty wygaśnięcia. Strony konwencji (w tym UE) mogą zgłaszać dopuszczalne cele w odniesieniu do substancji wymienionych w załączniku B do konwencji. Konferencja Stron może podjąć decyzję o usunięciu określonego dopuszczalnego celu lub przekształceniu go w konkretne wyłączenie na podstawie oceny dalszej potrzeby istnienia tego dopuszczalnego celu. W przypadku zmiany załączników do rozporządzenia w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (POP) w celu wdrożenia wpisu dodatkowego trwałego zanieczyszczenia organicznego do załącznika B do konwencji, wpis ten umieszcza się w załączniku II do rozporządzenia w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (POP), a nie w załączniku I, wyłącznie w wyjątkowych przypadkach i po należytej uzasadnieniu. Obecnie w załączniku II do rozporządzenia w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych nie figurują żadne substancje.