Substancje POP są regulowane na całym świecie przez konwencję sztokholmską i protokół z Aarhus. UE jest stroną obu tych traktatów międzynarodowych, które są wdrażane w UE na mocy rozporządzenia (UE) 2019/1021 (rozporządzenie w sprawie POP). Protokół z Aarhus z 1998 r. w sprawie POP, będący protokołem do Konwencji genewskiej z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na duże odległości, wszedł w życie w 2003 r. Konwencja sztokholmska w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych została przyjęta w 2001 r. i weszła w życie w maju 2004 r. Konwencja sztokholmska, protokół z Aarhus oraz rozporządzenie w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych mają na celu ochronę zdrowia ludzkiego i środowiska poprzez konkretne środki kontroli, które: zakazują lub surowo ograniczają produkcję, wprowadzanie do obrotu – w tym import, eksport i stosowanie – trwałych zanieczyszczeń organicznych;minimalizują lub eliminują uwalnianie do środowiska trwałych zanieczyszczeń organicznych powstających jako przemysłowe produkty uboczne; zapewniają bezpieczne zarządzanie zapasami trwałych zanieczyszczeń organicznych objętych ograniczeniami; oraz zapewniają bezpieczne dla środowiska unieszkodliwianie odpadów składających się z trwałych zanieczyszczeń organicznych lub nimi zanieczyszczonych.