Białka naturalne można uznać za polimery w rozumieniu rozporządzenia REACH, pod warunkiem że zawierają co najmniej 50 procent wagowych cząsteczek polimerowych (w tym przypadku cząsteczek zawierających sekwencję co najmniej czterech monomerów aminokwasowych), a zawartość cząsteczek o tej samej masie cząsteczkowej pozostaje poniżej 50 procent wagowych. Podobnie hydrolizowane białka naturalne można uznać za polimery, jeśli spełniają powyższe kryteria. Jeśli stopień hydrolizy jest na tyle wysoki, że mniej niż 50 procent masy substancji stanowią cząsteczki polimerowe (zgodnie z definicją zawartą w rozdziale 2.2 Wytycznych dotyczących monomerów i polimerów) i/lub ilość cząsteczek polimerowych o tej samej masie cząsteczkowej wynosi co najmniej 50 procent masy, hydrolizowane białko naturalne nie jest polimerem i w związku z tym nie podlega zwolnieniu z obowiązku rejestracji dla polimerów na mocy rozporządzenia REACH.