Trójtlenek chromu (nr WE: 215-607-8) w kontakcie z wodą tworzy dwa kwasy: kwas chromowy (nr WE: 231-801-5) i kwas dichromowy (nr WE: 236-881-5) oraz kilka oligomerów kwasu chromowego i kwasu dichromowego. Te związki chemiczne są powszechnie określane jako roztwór wodny tritlenku chromu. Jeśli chodzi o obowiązek rejestracji, w niektórych konkretnych sytuacjach (opisanych w tabeli poniżej) uzasadnione może być, ze względów praktycznych, traktowanie kwasów chromowych i ich oligomerów jako roztworu wodnego tritlenku chromu. W związku z tym w tych konkretnych przypadkach kwasy chromowe i ich oligomery obecne w roztworze wodnym tritlenku chromu mogą być objęte dokumentacją rejestracyjną dotyczącą tritlenku chromu. Przedstawione podejście ogranicza się ściśle do tritlenku chromu, kwasów chromowych oraz ich oligomerów powstałych z tritlenku chromu w wodzie. Wynika to z bardzo specyficznych aspektów chemii wodnej chromu (VI), gdzie układ w roztworze wodnym stanowi złożoną równowagę między wieloma gatunkami chemicznymi (zależną od kilku parametrów fizykochemicznych), których nie można wyodrębnić z roztworu wodnego. Podejścia tego nie można zatem stosować przez analogię do żadnej innej substancji. Producenci i importerzy tritlenku chromu, kwasów chromowych i ich oligomerów muszą uwzględnić następujące sytuacje: Należy zauważyć, że kwasy chromowe i ich oligomery są ujęte w pozycji „Kwasy powstające z tritlenku chromu i ich oligomery” na liście kandydackiej substancji wzbudzających szczególnie duże obawy (pozycja) oraz w załączniku XIV do rozporządzenia REACH (lista substancji podlegających procedurze udzielania zezwoleń) (pozycja). Szczegółowe uwagi dotyczące kwasów chromowych i ich oligomerów w kontekście procesu udzielania zezwoleń w ramach rozporządzenia REACH można znaleźć w pytaniu i odpowiedzi nr 805.