Dokument zawierający wytyczne zawiera przykład pokrowca na materac, którego nie można bezpośrednio włożyć do ust w normalnych i przewidywalnych warunkach użytkowania. Krawędzie i rogi nie są dostępne dla dziecka do wkładania do ust – wynika to z konstrukcji (materac powinien ściśle przylegać do łóżeczka, aby uniknąć ryzyka uwięzienia), a podczas normalnego użytkowania materac jest przykryty prześcieradłem, którego powierzchnia jest wystarczająco napięta (zgodnie z konstrukcją – w celu uniknięcia ryzyka uduszenia), aby uniemożliwić włożenie PVC do ust przez prześcieradło. Wynika to z obserwacji, że niedostępne części wyrobów nie mogą być wkładane do ust. Wyroby lub ich części należy uznać za niedostępne, jeżeli podczas prawidłowego użytkowania lub racjonalnie przewidywalnego niewłaściwego użytkowania przez dzieci nie można do nich dotrzeć. Będą jednak występowały inne przypadki, w których części niektórych wyrobów mogą zostać włożone do ust w normalnych i przewidywalnych warunkach, na przykład gdy ochraniacz na materac jest umieszczony na prześcieradle lub nie można go całkowicie zamocować. Podsumowując, ochraniacze na materace, które można umieścić na prześcieradłach lub których nie da się ściśle przymocować do materaca, muszą spełniać wymogi ograniczenia zawartego w pozycji 52 załącznika XVII do rozporządzenia REACH. Organy właściwe do nadzoru rynku powinny pomagać producentom/importerom w przeprowadzaniu indywidualnej oceny każdego przypadku w oparciu o kryteria opisane powyżej oraz w wytycznych.