„Sformułowanie zawarte w art. 23 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia REACH „sklasyfikowane jako […] zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG” odnosi się zarówno do substancji wymienionych w załączniku I wraz z ich zharmonizowaną klasyfikacją, jak i do substancji sklasyfikowanych samodzielnie.
Z art. 4 i 6 dyrektywy 67/548/EWG wynika, że substancje powinny być klasyfikowane (przez producentów/importerów) zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku VI do tej dyrektywy. Ponadto załącznik I do tej dyrektywy zawiera wykaz substancji sklasyfikowanych przez Komisję w wyniku dyskusji w grupach ekspertów. Ponieważ dyrektywa obejmuje obie sytuacje, substancje należy zatem uznać za sklasyfikowane zgodnie z dyrektywą 67/548 nie tylko wtedy, gdy są wymienione wraz z ich zharmonizowaną klasyfikacją w załączniku I, ale również w momencie, gdy spełniają kryteria klasyfikacji określone w załączniku VI do tej dyrektywy, tj. również w przypadku samodzielnej klasyfikacji dokonanej przez rejestrującego, o ile substancja nie została (jeszcze) wymieniona w załączniku I. Obie sytuacje należy uznać za „klasyfikację zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG”.
Interpretację tę potwierdza sam duch rozporządzenia REACH, a w szczególności cel i zadanie terminów przewidzianych w art. 23 rozporządzenia REACH. Celem wcześniejszego terminu rejestracji substancji o właściwościach budzących bardzo poważne obawy jest wcześniejsze zebranie niezbędnych informacji na temat tych substancji i ich zastosowań oraz umożliwienie przemysłowi opracowania i zalecenia odpowiednich środków zarządzania ryzykiem. Biorąc pod uwagę konkretne obawy dotyczące zdrowia i/lub środowiska w tym przypadku, celem nie było odroczenie stosowania przepisów REACH o kolejne lata. W tym celu intencją prawodawcy przy ustalaniu wcześniejszych terminów rejestracji było wyraźnie uwzględnienie obu przypadków, ponieważ nie ma różnicy w chronionym interesie publicznym. Substancje o niezharmonizowanej klasyfikacji budzą takie same obawy jak substancje o klasyfikacji zharmonizowanej.
Konsekwencją tej interpretacji jest to, że od dnia 1 grudnia 2010 r., gdy tylko producent lub importer uzyska dowód, że jego substancja spełnia kryteria klasyfikacji określone w art. 23 ust. 1 lit. a) lub b) rozporządzenia REACH po tej dacie, będzie zobowiązany do natychmiastowej rejestracji tej substancji.”
