Jeśli różni użytkownicy stosują różne (ko)polimery oparte na tym samym monomerze jako substancji wyjściowej, który z tych (ko)polimerów musi zostać poddany badaniu migracji fizycznej i przy jakim stosunku powierzchni do objętości?

Badanie migracji powinno być przeprowadzone w najgorszych przewidywalnych warunkach. Oznacza to, że należy zbadać ten materiał zgłoszony w ramach przeznaczenia, który wykazuje najwyższą migrację danej substancji. Aby wykazać najwyższą migrację, możliwe jest (i ogólnie zalecane) zbadanie wszystkich materiałów w celu ustalenia, który z nich powoduje najwyższą migrację.Jeśli chodzi o stosunek powierzchni do objętości (S/V), w przypadku materiałów organicznych należy zastosować najwyższą wartość dopuszczalną zgodnie z normą EN 12873, aby zmaksymalizować szybkość migracji oraz stężenie na kranie (Ctap). W sytuacji, gdy substancja wyjściowa charakteryzuje się bardzo niską rozpuszczalnością w wodzie i przewiduje się, że woda testowa ulegnie nasyceniu podczas badania migracji, należy rozważyć zastosowanie niskiego stosunku S/V. Może to być rzadki scenariusz, ale nie należy go pomijać. Należy zauważyć, że w przypadku składania wniosku dotyczącego substancji wyjściowej stosowanej w różnych materiałach ważne jest uwzględnienie wszystkich istotnych związków chemicznych, które mogą migrować z tych materiałów. Może to oznaczać konieczność zbadania więcej niż jednego materiału, jeśli ich produkcja i stosowanie powodowałyby powstawanie różnych istotnych związków chemicznych.