Na jakich warunkach produkty uboczne mogą zostać zwolnione z obowiązków rejestracyjnych na mocy art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia REACH?

Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) substancje objęte załącznikiem V są zwolnione z tytułów II, V i VI. W pozycji 5 załącznika V wymieniono „produkty uboczne, o ile nie są one same importowane lub wprowadzane do obrotu”. W związku z tym zwolnienie podlega dwóm warunkom łącznym: 1) substancja jest produktem ubocznym; oraz 2) substancja nie jest sama importowana ani wprowadzana do obrotu. 1) Termin „produkty uboczne” nie jest zdefiniowany w rozporządzeniu REACH.W dokumencie wytycznych „Wytyczne dotyczące wyłączeń z obowiązku rejestracji na podstawie załącznika V” odwołano się do art. 5 dyrektywy ramowej w sprawie odpadów w celu zdefiniowania pojęcia „produkt uboczny”: „Substancja lub przedmiot powstały w wyniku procesu produkcyjnego, którego głównym celem nie jest wytworzenie tej substancji lub przedmiotu, […] jeżeli spełnione są następujące warunki: (a) dalsze wykorzystanie substancji lub przedmiotu jest pewne;(b) substancja lub przedmiot mogą być wykorzystane bezpośrednio, bez żadnego dalszego przetwarzania poza zwykłą praktyką przemysłową; (c) substancja lub przedmiot powstają jako integralna część procesu produkcyjnego; oraz (d) dalsze wykorzystanie jest zgodne z prawem, tzn. substancja lub przedmiot spełniają wszystkie odpowiednie wymogi dotyczące produktu, ochrony środowiska i zdrowia w odniesieniu do konkretnego zastosowania i nie spowodują ogólnych niekorzystnych skutków dla środowiska lub zdrowia ludzkiego”. Decyzję o tym, czy dana substancja lub przedmiot stanowi produkt uboczny, musi podjąć producent produktu w oparciu o definicję zawartą w obowiązujących przepisach dotyczących odpadów. Decyzja ta może podlegać weryfikacji przez właściwe krajowe organy ds. odpadów. W przypadku gdy strona wytwarza substancję spełniającą definicję produktu ubocznego zgodnie z dyrektywą ramową w sprawie odpadów (warunek 1), zwolnienie z rejestracji w ramach REACH ma zastosowanie, o ile spełniony jest również drugi warunek zwolnienia.2) Zwolnienie ma zastosowanie wyłącznie pod warunkiem, że same produkty uboczne nie są importowane ani wprowadzane do obrotu. Import zdefiniowano w art. 3 ust. 10 rozporządzenia REACH jako „fizyczne wprowadzenie na obszar celny Wspólnoty”, natomiast wprowadzenie do obrotu zdefiniowano w art. 3 ust. 12 jako „dostarczanie lub udostępnianie, za opłatą lub nieodpłatnie, osobie trzeciej. Przywóz uznaje się za wprowadzenie do obrotu”. Innymi słowy, aby substancje mogły skorzystać ze zwolnienia, nie mogą one ani (i) być produkowane poza UE i wprowadzane na obszar celny UE, ani (ii) być produkowane w UE i dostarczane osobie trzeciej. Przykładem sytuacji spełniającej te warunki jest sytuacja, w której przedsiębiorstwo produkujące produkt uboczny jest jednocześnie „kolejnym” użytkownikiem (użycie własne).