W ramach standardowego przesiewania wykorzystuje się rozszerzony zestaw narzędzi do generowania struktur molekularnych na podstawie identyfikatorów podanych w dokumentacji rejestracyjnej oraz zgłoszeniach dotyczących klasyfikacji i oznakowania (C&L). Algorytmy uwzględniają wszystkie rejestracje/zgłoszenia, wszystkie składy oraz wszystkie substancje referencyjne znajdujące się w bazach danych ECHA.
W przypadku każdej substancji referencyjnej wykorzystujemy wszystkie podane identyfikatory, takie jak numer CAS, nazwa CAS, nazwa IUPAC, SMILES, InChI oraz synonimy. W ten sposób możemy zapewnić, że algorytmy są uruchamiane na możliwie najszerszym zestawie struktur chemicznych związanych z zarejestrowaną substancją.
Oznacza to, że algorytmy generują również prognozy dotyczące składników drugorzędnych, zanieczyszczeń i dodatków, ale ich stężenie i częstotliwość występowania we wspólnym zgłoszeniu są wykorzystywane jako kryteria do tworzenia listy kandydatów.
Podczas ręcznej weryfikacji państwa członkowskie sprawdzają zasadność prognoz, która w niektórych przypadkach może być zagrożona z powodu wygenerowania błędnych informacji strukturalnych, np. gdy rejestrujący podaje synonim wskazujący na strukturę molekularną inną niż składnik, zanieczyszczenie lub dodatek, który ma zostać uwzględniony w rejestracji.
