Identyfikacja substancji w wyrobach, a mianowicie substancji z listy kandydackiej, oraz określenie ich ilości jest w wielu przypadkach możliwe tylko wtedy, gdy odpowiednie informacje są udostępniane przez podmioty w łańcuchu dostaw. Komunikacja w ramach łańcucha dostaw jest zatem najważniejszym i najskuteczniejszym sposobem gromadzenia informacji niezbędnych do określenia obowiązków wynikających z rozporządzenia REACH. Informacje te można uzyskać m.in. poprzez:
Standaryzowanych informacji dotyczących REACH od dostawców w UE, np. kart charakterystyki (SDS)
Dobrowolnych narzędzi służących do wymiany informacji na temat wyrobów, np. systemów i narzędzi informatycznych
Zwracania się z prośbą o informacje do podmiotów znajdujących się wyżej w łańcuchu dostaw
Zaleca się, aby informacje otrzymane od dostawców zostały odpowiednio ocenione.
Potrzebne informacje często można uzyskać na podstawie standardowych danych przekazywanych przez dostawców substancji/mieszanin z siedzibą w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) (np. karty charakterystyki lub, w przypadku gdy karta charakterystyki nie jest wymagana, informacje dotyczące bezpieczeństwa i wymogi regulacyjne (art. 32 rozporządzenia REACH)). W EOG dostawcy wyrobów zawierających ponad 0,1% wagowo substancji z listy kandydackiej muszą udostępnić dostępne i istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa (art. 33 rozporządzenia REACH), w tym co najmniej nazwę tej substancji.
Należy pamiętać, że obowiązki informacyjne wynikają z obecności substancji z listy kandydackiej w wyrobie. Obowiązki te mają zastosowanie niezależnie od tego, czy dostawca jest świadomy obecności tych substancji, czy nie. Dlatego w interesie dostawcy leży uzyskanie informacji na temat obecności substancji z listy kandydackiej. Proaktywne zapytania w łańcuchu dostaw są często przydatne w celu uzyskania niezbędnych informacji, w szczególności gdy dostawca wyrobu znajduje się poza EOG.
Analiza chemiczna, choć stanowi jeden z możliwych sposobów identyfikacji i oznaczania ilościowego substancji w wyrobach, jest czasochłonna, kosztowna i trudna do zorganizowania. Jeśli inne metody pozyskiwania informacji zawiodą lub okażą się zbyt skomplikowane, przeprowadzenie analizy chemicznej może mimo wszystko stanowić opcję uzyskania informacji na temat składu wyrobów. Analiza chemiczna może okazać się pomocna w niektórych sytuacjach. Może służyć do uzyskania informacji niezbędnych do zapewnienia zgodności z rozporządzeniem REACH oraz do potwierdzenia informacji otrzymanych od dostawców.
Więcej informacji można znaleźć w rozdziale 5 i załączniku 5 do Wytycznych dotyczących wymagań w odniesieniu do substancji w wyrobach:
http://echa.europa.eu/guidance-documents/guidance-on-reach
