Wstępne grupowanie odbywa się przede wszystkim przy użyciu algorytmów informatycznych oraz w oparciu o dwie szerokie, uzupełniające się metody:
podobieństwo strukturalne, które wykorzystuje informacje dotyczące tożsamości substancji zawarte w dokumentacji rejestracyjnej i zgłoszeniach dotyczących klasyfikacji i oznakowania (C&L); oraz
powiązania między substancjami ustalone przez rejestrujących na podstawie podejścia opartego na odnośnikach (read-across) i podejścia kategorycznego, a także powiązania kategoryczne pochodzące ze źródeł zewnętrznych (np. kategorie OECD).
Grupy wygenerowane algorytmicznie są weryfikowane przez chemików, a przynależność do grupy jest ponownie rozpatrywana w ramach oceny grupy.
Substancje o podobnej strukturze są identyfikowane w zbiorze zarejestrowanych substancji wokół wstępnie wybranych substancji zwanych „punktami wyjścia”. Przykładami punktów wyjścia są substancje wymienione w załączniku VI do rozporządzenia CLP, znajdujące się na liście kandydackiej lub wymienione w CoRAP, dla których zidentyfikowano już zagrożenie lub istnieje potencjalne zagrożenie. Innym punktem wyjścia do grupowania może być substancja, która ma określony rodzaj zastosowania lub funkcji, wiążący się z potencjalnym narażeniem.
Należy zauważyć, że metody te różnią się od grupowania zdefiniowanego w sekcji 1.5 załącznika XI do rozporządzenia REACH i w związku z tym nie stanowią zatwierdzonych informacji dotyczących odnośników i kategorii zgodnie z tym wymogiem.
