ECHA wykorzystuje głównie informacje dotyczące zastosowań (np. etapy cyklu życia, rodzaj produktów, opis zastosowania) zgłoszone w dokumentacji rejestracyjnej REACH (IUCLID) jako wskaźnik zastępczy do oceny potencjalnego narażenia ludzi oraz uwalniania substancji do środowiska. Potencjalne ryzyko uwalniania/narażenia uznaje się zazwyczaj za wysokie w przypadku zastosowań „powszechnych”, tj. zastosowań profesjonalnych i konsumenckich oraz zastosowań w wyrobach. W przypadku tych zastosowań, które zazwyczaj mają miejsce w wielu miejscach, oczekiwany poziom kontroli jest teoretycznie uznawany za ograniczony. Na tym etapie nie przeprowadza się ilościowej oceny narażenia, dlatego zazwyczaj nie sięga się do raportów dotyczących bezpieczeństwa chemicznego. W niektórych przypadkach można również wykorzystać informacje publiczne.
Potencjalne narażenie rozpatruje się następnie łącznie z (potencjalnym) zagrożeniem w celu oceny potrzeb regulacyjnych dotyczących (grupy) substancji.