W jaki sposób wnioskodawcy powinni interpretować i stosować kryteria „wykonalności ekonomicznej”?

Na podstawie art. 60 ust. 4 i art. 64 ust. 4 lit. b) rozporządzenia REACH Komitet ds. Analiz Społeczno-Ekonomicznych (SEAC) musi w swojej opinii stwierdzić, czy alternatywy dla substancji, której dotyczy wniosek, są odpowiednie. Wykonalność ekonomiczna jest jednym z aspektów odpowiedniości. W nocie SEAC dotyczącej wykonalności ekonomicznej omówiono pojęcie wykonalności ekonomicznej. Niniejszy zestaw pytań i odpowiedzi uzupełnia tę notę, opisując aktualną praktykę SEAC w zakresie jej oceny, i został uwzględniony w zaktualizowanej wersji noty dostępnej na stronie internetowej ECHA. Wykonalność techniczna i ekonomiczna to pojęcia wzajemnie powiązane. Alternatywy niewykonalne pod względem technicznym nie mogą być uznane za wykonalne pod względem ekonomicznym. Wystarczy, że wnioskodawcy wykażą niewykonalność techniczną lub ekonomiczną, aby udowodnić, że dana alternatywa nie jest odpowiednia dla wnioskodawcy (lub, w stosownych przypadkach, dla dalszych użytkowników). Skutki zastosowania alternatywy mogą być różne – od wzrostu kosztów stosowania substancji alternatywnych po zaprzestanie działalności wnioskodawcy. Zarówno koszt stosowania alternatyw, jak i związane z tym skutki nieudzielenia zezwolenia dla działalności wnioskodawców (np. przeniesienie lub zaprzestanie działalności) mogą mieć znaczenie dla oceny wykonalności ekonomicznej. Ogólną zasadą jest, że rozsądnym „punktem przełomowym” między wykonalnością ekonomiczną a niewykonalnością może być moment, w którym przedsiębiorstwo staje się obojętne wobec podjęcia działań związanych z zastąpieniem substancji lub zaprzestania działalności w UE. W niektórych przypadkach SEAC może uznać alternatywę za ekonomicznie niewykonalną, nawet jeśli nie doprowadziłaby ona do zaprzestania działalności w UE, w zależności od skali wzrostu kosztów lub utraconych zysków. Kwestia ta będzie rozpatrywana indywidualnie dla każdego przypadku. Nie ma ustalonego progu, powyżej którego jakikolwiek wzrost kosztów związanych z alternatywą zostałby uznany za ekonomicznie niewykonalny dla wnioskodawcy. Należy zauważyć, że ocena ta powinna być dokonywana na poziomie konkretnego zastosowania, o którym mowa, i nie uwzględnia tego, czy wnioskodawca (lub użytkownik końcowy, jeśli ma to zastosowanie) ogólnie byłby w stanie pokryć zwiększone koszty i/lub utracone zyski (np. poprzez subsydiowanie krzyżowe zastąpienia zyskami uzyskanymi z innych operacji niezwiązanych z substancją budzącą obawy).Oprócz wykazania, że do dnia wygaśnięcia lub przyjęcia opinii nie istnieją odpowiednie alternatywy, ekonomiczną niewykonalność można wykorzystać do uzasadnienia długości okresu przeglądu. Jeżeli głównym powodem nieodpowiedniości alternatywy jest jej ekonomiczna niewykonalność, SEAC rozważy, czy prawdopodobne jest, że pozostanie ona niewykonalna przez cały wnioskowany okres przeglądu.