Zgodnie z pkt 10 pozycji 23 załącznika XVII do rozporządzenia REACH kadm nie może być stosowany ani wprowadzany do obrotu, jeżeli jego stężenie w metalowych częściach biżuterii wynosi co najmniej 0,01% masy metalu. Czy ten próg stężenia odnosi się do każdego metalowego elementu biżuterii, czy też do biżuterii jako całości?

W nawiązaniu do pkt 10 załącznika do rozporządzenia Komisji (UE) nr 494/2011 zmieniającego pozycję 23 załącznika XVII do rozporządzenia REACH (kadm) próg stężenia kadmu ma zastosowanie do każdej metalowej części biżuterii. Sformułowanie użyte przez prawodawcę, tj. „metalowe części biżuterii i biżuterii sztucznej”, sugeruje, że istotna jest każda metalowa część; dlatego też w celu ustalenia, czy ograniczenie ma zastosowanie, obliczenie stężenia w tym przypadku należy przeprowadzić dla każdej części metalowej. W związku z tym, jeżeli na powierzchni wewnętrznej (metalowej) części biżuterii znajduje się kilka warstw metalu pełniących rolę powłoki, należy je traktować jako integralną część tej części metalowej, a limit stężenia wynoszący 0,01 % oblicza się dla całej tej części metalowej. W przypadku gdy część wewnętrzna nie jest metalowa, ale powłoka składa się z warstw metalu, powłoka ta jest traktowana jako jedna część metalowa. Jeśli wyroby jubilerskie zawierają kilka części metalowych, każda z nich powinna spełniać wymóg dotyczący stężenia granicznego.