Termin ten ma podobne znaczenie jak „wyłącznie do użytku na zewnątrz”, które zostało przyjęte przez Komitet ds. Oceny Ryzyka (RAC) oraz Komitet ds. Analiz Społeczno-Ekonomicznych (SEAC) w ich opinii: „Wyłącznie do użytku na zewnątrz” należy w tym kontekście rozumieć jako wyroby, które nie są używane ani przechowywane wewnątrz budynków mieszkalnych, w których przebywają ludzie w normalnych i racjonalnie przewidywalnych warunkach. Takie zastosowanie nie ogranicza się np. do ostatecznego przeznaczenia, ale obejmuje również inne zastosowania, w których istnieje prawdopodobieństwo narażenia, w tym obchodzenie się z wyrobami zawierającymi substancje objęte ograniczeniami w pomieszczeniach zamkniętych, w tym w garażach.