W wytycznych dotyczących wymagań dotyczących substancji w wyrobach termin „obiekt złożony” odnosi się do każdego obiektu złożonego z więcej niż jednego wyrobu. W obiektach złożonych kilka wyrobów może być połączonych lub zmontowanych na różne sposoby. Na przykład mogą być one montowane mechanicznie (np. para (metalowych) nożyczek, spinacze biurowe) lub łączone za pomocą substancji/mieszaniny (np. blok karteczek samoprzylepnych, przyklejony chip w karcie bankowej, niepomalowana rama rowerowa utworzona poprzez zespawanie wielu rur stalowych). Im więcej wyrobów wchodzi w skład przedmiotu, tym bardziej staje się on złożony.
Artykuły, które są montowane lub łączone w złożonym przedmiocie, pozostają artykułami, o ile zachowują szczególny kształt, powierzchnię lub wzór, które mają większe znaczenie dla ich funkcji niż skład chemiczny, lub o ile nie stają się odpadami (zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie ramowej w sprawie odpadów – dyrektywa 2008/98). Importer lub dostawca przedmiotu złożonego (np. spinacza biurowego) jest importerem lub dostawcą poszczególnych wyrobów, z których ten przedmiot złożony jest wykonany, i w związku z tym musi wypełniać obowiązujące wymogi w zakresie informowania i zgłaszania w odniesieniu do każdego z nich (np. wygiętego paska stali i dwóch metalowych uchwytów spinacza biurowego). To, czy przedmiot złożony jest wyrobem, zależy od tego, czy spełnia on kryteria zawarte w definicji wyrobu.
